Friedrich Bernhard Wernher zwany też Wernerem przysłużył się dolnoślązakom w sposób niepomierny, bowiem jeszcze w XVIII wieku podróżował po tych teranach rysując i opisując grody, pałace i inne obiekty, wizualizując je często po raz pierwszy w historii. Z tej pracy powstało posażne dzieło w pięciu tomach, a szczególnie interesującym z naszego punktu widzenia jest tom II. Co prawda na Dolnym Śląsku było wiele mieścin interesujących bardziej niż Zakrzów, lecz szczęśliwie odnajdujemy miasteczko Psie Pole (s. 340):



Po lewej stronie widzimy Widawę, jedyną dominantą tego miasteczka jest kościół, widać też rynek, który obecnie przemieścił się chyba nieco na wschód (inną zmianą jest nitka głównego traktu wiodącego przez Psie Pole, która obecnie za kościołem w kierunku zachodnim odbija znacznie mocniej w prawo, następnie w lewo). Którędy wiodła droga do Zakrzowa? - w miejscu dzisiejszego wiaduktu Werner dał pole, zapewne odwzorowując rzeczywistą sytuację. Acz i ta wieś, duża wszakże, nie uniknęła odnotowania w dziele Wernera. Taka oto notka odnośnie Zakrzowa znalazła się na stronie 346.



Zakrzów pojawia się również na mapkach obrazujących ziemie sąsiadujące z Wrocławiem, jak na tej zatytułowanej Circulus Oelsensis na s. 338:



Czy nie jest to najstarsza tak dokładna mapka okolic Zakrzowa?... niestety ogrom rękodzielniczej pracy, jaką jest pięciotom Wernera sprawił, że mapka nie jest zbyt dokładna, a szkoda.

Źródło do powyższych grafik można obejrzeć w Bibliotece Cyfrowej.



W innym tomie znajdujemy mapę prezentującą okolice Wrocławia w roku 1755, gdzie autor wykazał się już nieco większą cierpliwością, dzięki czemu poznajemy większą ilość szczegółów w interesującym nas regionie. Na powyższej mapce żółta linia biegnąca wzdłuż Widawy oznacza granicę między powiatem wrocławskim a oleśnickim. Źródło mapy znajduje się tutaj (str. 207).



Fragment powyższej mapki przedstawia część powiatu oleśnickiego z rysunkiem Psiego Pola nad Widawą. Źrodło do tego tomu z kolei znajduje się tutaj.